Pasożyty – czy każdy powinien się odrobaczać?

Nie ma co ukrywać – pasożyty towarzyszą nam od zawsze i większość ludzi je ma. Bardzo często zakażenie pasożytnicze daje tak niespecyficzne objawy, że trudno nam to powiązać z obecnością „robali” w naszym ciele. Przekonaj się, jak diagnozować problemy z pasożytami, oraz dlaczego warto się odrobaczać regularnie.

Skąd się biorą zakażenia pasożytami?

Wbrew pozorom wcale o to nietrudno. Oto najczęściej spotykane źródła zakażenia:

  • Picie wody z nieznanego źródła
  • Źle umyte owoce i warzywa
  • Brak higieny rąk
  • Domowe zwierzęta
  • Owady (w szczególności muchy)
  • Skupiska ludzi (w szczególności przedszkola, place zabaw, piaskownice)

Ogólnie rzecz biorąc, pasożytom sprzyja bród. Jak wiadomo, nie da się żyć w całkowicie sterylnych warunkach. Ale dlaczego niektórzy ludzie chorują przez pasożyty, a inni nie? Na to ma wpływ stan naszego organizmu, a przede wszystkim:

  • Kiepskie trawienie (a w szczególności niedobory enzymów trawiennych)
  • Osłabiona motoryka układu trawiennego
  • Osłabienie układu odpornościowego
  • Obecność przewlekłych stanów zapalnych
  • Dieta bogata w produkty śluzotwórcze (biały ryż, nabiał, kurczak)
  • Stres

Dlatego im jesteśmy słabsi i mniej odporni, tym większa szansa, że staniemy się ofiarą pasożytów.

Najczęściej spotykane pasożyty

Owsik

Owsiki pasożytują w jelicie grubym, wyrostku robaczkowym oraz końcowym odcinku jelita cienkiego. Są bardzo aktywne nocą i wtedy mogą wydostawać się z odbytu. Robaki owsicy dojrzewają w czasie 2-4 tygodni, a żyją do 2 miesięcy. Owsiki często występują u dzieci w wieku przedszkolnym, ponieważ łatwo dochodzi do zakażenia przez usta, brudne ręce. Objawami owsicy są: swędzenie w okolicach odbytu, bóle głowy, bóle brzucha, problemy z wypróżnianiem, przewlekły katar, nudności, wysypka.

Włosogłówka

Jaja włosogłówki są dość charakterystyczne, ponieważ mają czopy na obu końcach. Ten pasożyt żywi się głównie krwią, wnikając w śluzówkę jelita. Utrudnia przez to wchłanianie witamin i składników mineralnych, co często prowadzi do anemi. Oprócz tego, występują takie objawy jak: brak apetytu bóle brzucha, spadek masy ciała, zawroty i bóle głowy, biegunka śluzowa, bezsenność, stany nerwicowe oraz objawy skórne, przypominające alergię. Włosogłówką można zarazić się poprzez wypicie zanieczyszczonej wody lub przez zjedzenie niedomytych owoców lub warzyw.

Glista ludzka

Osiąga około 40 cm długości i ma obły kształt ciała o barwie bladoróżowej. Pasożytuje w jelitach. Choroba spowodowana przez glisty nosi nazwę glistnicy i objawia się najczęściej anemią, problemami trawiennymi, nietolerancją nabiału, obniżoną absorbcją wit. A, chronicznym kaszlem, ogólnym osłabieniem, zawrotami głowy, obrzękami twarzy. Glistą można się zarazić tak samo jak włosogłówką poprzez zakażoną jajami wodę lub niedomyte warzywa i owoce.

Przywra                                                                                                                           

Wielkość przywry waha się od kilku milimetrów do kilku centymetrów. W naturze występuje kilka rodzajów przywr, a najpowszechniejsze z nich to motylica wątrobowa i przywra krwi.

Zarażenie motylicą wątrobową wywołuje chorobę zwaną fascjolozą, która przejawia się ogólnymi zaburzeniami trawienia i funkcji wątroby. W skrajnym przypadku prowadzi do żółtaczki. Można się nią zarazić poprzez picie zanieczyszczonej wody.

Z kolei przywra krwi wywołuje chorobę zwaną schistosomatozą lub bilharcjozą. W organizmie człowieka żyje w naczyniach krwionośnych i żywi się krwią. Postać dorosła może żyć nawet do kilkunastu lat. Występuje głównie w płn. Afryce, na Bliskim Wschodzie, w Indiach oraz w Australii, dlatego podczas pobytu w tych krajach, należy szczególnie uważać na zanieczyszczoną wodę.

Lamblia

Giardia lamblia to pierwotniak wywołujący giardiozę. Pasożytuje na komórkach nabłonkowych jelita lub pęcherzyka żółciowego. Zakażenie najczęściej przebiega bezobjawowo. W przypadku ostrego zakażenia u dorosłych występują nudności, brak apetytu, gazy, stan podgorączkowy, wzdęcia, kurczowe bóle brzucha, niekiedy w okolicy pęcherzyka żółciowego, bóle głowy, zmęczenie, bezsenność i reakcje uczuleniowe z różnego rodzaju wysypką. U dzieci zazwyczaj występuje wodnista biegunka. Do zarażenia dochodzi w wyniku spożycia niedomytego pokarmu lub skażonej wody.

Tasiemiec

Tasiemiec pasożytuje w jelicie cienkim i osiąga nawet do 15 metrów długości. W Polsce najczęściej spotykany jest tasiemiec nieuzbrojony. Istnieje również tasiemiec uzbrojony, który posiada on haczyki i przyssawki, za pomocą których przytwierdza się do ściany jelita cienkiego. Oprócz przewodu pokarmowego tasiemiec uzbrojony może się osadzić w mięśniach i narządach wewnętrznych człowieka jako larwa wągier. Szczególnie niebezpieczne są przypadki osadzenia larwy w mózgu (wtedy pojawiają objawy podobne do padaczki oraz bóle głowy, nudności) i gałce ocznej (co może doprowadzić do ślepoty). Choroby wywoływane przez tasiemca uzbrojonego to tenioza (zarażenie wągrami) oraz cysticerkoza (jaja inwazyjne).

Najczęstsze objawy wywołane przez tasiemce to: anemia, awitaminoza, osłabienie, chudnięcie, bóle brzucha, wymioty, biegunka lub zaparcia. Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową, poprzez spożycie mięsa zawierającego postacie przetrwalnikowe pasożyta (wągrów).

Diagnostyka

Obecnie diagnostyka pasożytów jest bardzo trudna i wyniki są mało wiarygodne. Najczęściej wykonuje się badania z kału, jednak często wynik wychodzi negatywny mimo zakażenia pasożytami. Aby zwiększyć prawdopodobieństwo wykrycia robaków z kału, najlepiej próbkę zebrać podczas pełni księżyca, ponieważ wtedy są one najaktywniejsze. Z kolei badanie krwi niestety często daje fałszywie negatywny wynik lub niejednoznaczny.

Dlaczego tak trudno wykryć i pozbyć się pasożytów? Dzieje się tak, ponieważ są one wyposażone w wiele mechanizmów ochronnych, takich jak:

  • Rozmiar, budowa, ruchliwość.
  • Nadmierna produkcja antygenów i miejscowe przeciążenie tkanek oraz układu odpornościowego (organizm głupieje i nie skupia się na zwalczaniu pasożytów).

 

Alternatywne metody diagnostyki pasożytów

Są jeszcze inne metody, które nie zdobyły uznania medycyny akademickiej i często są uznawane za mało wiarygodne, jednak uznałam, że warto o nich wspomnieć, żeby wiedzieć jakie są alternatywy w diagnostyce zakażeń pasożytnicznych.

Badanie żywej kropli krwi

Polega na tym, że pobiera się próbkę krwi z opuszka palca. Następnie taką świeżą kroplę krwi bada się pod mikroskopem z kontrastem fazowym i jej wygląd zostaje poddany analizie. Interpretacja próbki krwi zależy od osoby, która ją bada i dlatego ta metoda jest uznawana za mało wiarygodną. Wszystko tak naprawdę zależy od wiedzy i doświadczenia osoby wykonującej badanie, czy poprawnie zinterpretuje obraz naszej krwi.

Jak się przygotować do badania? Na 24 godziny przed nie należy spożywać alkoholu, a w dniu badania unikać picia kawy. Dodatkowo zaleca się wypić pół litra czystej wody na krótko przed pobraniem próbki.

Biorezonans

W organizmie każdego człowieka istnieją charakterystyczne drgania elektromagnetyczne, które wykorzystuje się przy badaniu biorezonansem. Ma on na celu wykryć wibracje patologiczne, które zaburzają równowagę organizmu. W ten sposób można wykryć jakie pasożyty znajdują się w nas oraz gdzie są umiejscowione. Tak jak w przypadku badania żywej kropli krwi, tutaj również interpretacja wyniku zależy od osoby wykonującej badanie.

Tak naprawdę na chwilę obecną nie ma badania, które w 100% wykluczy lub potwierdzi, że mamy pasożyty. Dlatego, jeśli od dłuższego czasu występują u Ciebie różne objawy, które nasilają się podczas pełni, warto rozważyć odrobaczanie, a następnie kurację przeprowadzać profilaktycznie dwa razy do roku.

Leczenie infekcji pasożytniczych

Na rynku są dostępne chemiczne leki specjalnie przeznaczone do walki z pasożytami. Należy jednak pamiętać, te preparaty zabiją wyłącznie dorosłe osobniki. Dlatego też warto się wspomóc preparatami ziołowymi oraz odpowiednią dietą, aby pozbyć się również form przetrwalnikowych.

Zioła

Przy walce z pasożytami przydają się takie zioła jak: czosnek, mielone goździki, proszek z bylicy piołunu, nasiona dyni, ekstrakt z czarnego orzecha, żel aloesowy i cynamon.

Pokarmy przeciwpasożytnicze

Podczas odrobaczania w Twoim menu niech na stałe zagoszczą: burak, kapusta, marchew, papryka, pietruszka, seler, szczypior, a także kiszonki. Te produkty ułatwią detoks i wydalanie pasożytów z organizmu, a także dostarczą niezbędnych witamin i mikroelementów.

Przy odrobaczaniu z diety wyrzuć koniecznie:

  • Cukier
  • Przetworzoną żywność i fast foody
  • Napoje gazowane, energetyki
  • Używki

 

Podczas odrobaczania podstawą jest zawsze dieta wysoko odżywcza o możliwie najmniejszym stopniu przetworzenia produktów. Jedz dobrej jakości mięso, ryby, warzywa, owoce, kasze. Zadbaj również o podaż dobrych tłuszczy, aby organizm miał energię do walki z pasożytami.

Ziemia okrzemkowa

Dzięki łagodnemu działaniu ścierającemu, ziemia okrzemkowa pomaga w usuwaniu szkodliwych bakterii i pasożytów z całego przewodu pokarmowego, a także oczyszcza z metali ciężkich.

Nawodnienie

Przy odrobaczaniu szczególnie zwróć uwagę na picie większej ilości wody. Dzięki temu szybciej zostaną usunięte z organizmu toksyny, wytworzone przez umierające pasożyty, a także zostanie zapewniona odpowiednia podaż elektrolitów.

Podczas odrobaczania może wystąpić gwałtowne pogorszenie samopoczucia i objawy grypopodobne. Może się tak dziać, ponieważ ginące pasożyty, wydzielają toksyny, które wywołują nieprzyjemne odczucia. Im bardziej zarobaczony organizm, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów. Zwykle to przechodzi po 2-3 dniach kuracji.

Problem pasożytów jest realny i ma je większość z nas. Dlatego powinno się dwa razy do roku odrobaczyć profilaktycznie całą rodzinę. I na nic zda się oburzanie, że odrobacza się psy, a nie ludzi. Pasożyty po prostu rozwijają się tam,  gdzie zaistnieją dobre warunki do życia, a nasze organizmy są do tego idealne. Warto zdawać sobie sprawę, z tego, że pasożyty są wśród nas i pogłębiać wiedzę na ich temat, bo w ten sposób można się pozbyć wielu przykrych dolegliwości i poprawić samopoczucie bez zbędnej terapii lekami.

Źródła:

Deryło A., Parazytologia i akaroentomologia medyczna, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002

Ozimek W., Nie dam się pasożytom. Jak odzyskać zdrowie?, 2016

Cianciara J., Juszczyk J., Choroby zakaźne i pasożytnicze, 2007.

Autor: Ewa Burzyńska

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s